ผู้ฝึกปฏิบัติธรรมหนุ่มคนหนึ่งไปหาพระอาวุโสและบ่นว่า แม้ชีวิตของเขาจะได้มอบจนหมดสิ้นให้กับการทำความดี เขายังคงไม่สามารถบรรลุถึงสันติสุข

พระอาวุโสบอกผู้ฝึกปฏิบัติธรรมหนุ่มคนนั้นให้นำน้ำมาจากบ่อน้ำ น้ำที่นำมาจากบ่อเป็นน้ำขุ่น พระอาวุโสจึงสั่งผู้ฝึกปฏิบัติธรรมหนุ่มว่า “ปล่อยน้ำนี้ไว้สักพัก” หลังจากนั้นโคลนและทรายก็ตกตะกอนอยู่ที่ก้นของภาชนะที่ใส่น้ำ และน้ำก็ใส

หลังจากนั้นพระอาวุโสกล่าวว่า “จงพิจารณาดู ชีวิตของคุณเหมือนกับน้ำขุ่น และกิจกรรมมากมายที่คุณกระทำ ยิ่งรบกวนและทำให้จิตใจของคุณไม่ได้รับการพักผ่อน แต่ถ้าคุณให้ชีวิตของคุณอยู่ในความเงียบสักพักด้วยการสวดภาวนา หัวใจของคุณจะสะอาดและบริสุทธิ์เหมือนน้ำนี้”

ข้อคิด

เพื่อที่จะได้รับสันติสุขในจิตใจ
สิ่งที่สำคัญ คือ…

“ให้จิตใจของคุณอยู่ในความเงียบและสวดภาวนา”

จิตใจที่สงบและเงียบ คือ
จิตใจที่มีพระเจ้า

เรื่องเล่าโดย…
คุณพ่อเชษฐา ไชยเดช